Whisper of Death RPG
Sitemize hoş geldiniz.
Lütfen giriş yapınız ya da üye olunuz.

WoD Yönetimi.



 
AnasayfaKapıSSSKullanıcı GruplarıKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Hello, Again # Devam

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Leonardo Laneivera

avatar

Lakap : Lakap mı? Leanardo'ya mı? Hah.
Rp Sevgilisi : Lourdes Mia Landreaux
Mesaj Sayısı : 26
Kayıt tarihi : 17/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Hello, Again # Devam   Perş. Ağus. 18, 2011 5:35 am

*

Lourdes Mia Landreaux & Leonardo Laneivera

___________________

Yıllardır hiç kimsenin uğramadığı, Karanlık Bölge'nin en derinliklerinde çürümeye yüz tutmuş köşk adı gibi kapkaranlıktı. Tahtalar gıcırdıyor, duvarlarda örümcek ağları geçiş yerlerini kapatıyor, haşereler parkelerin üzerinde dolanıyordu. Uzun zamandır bakımsız kaldığı o kadar belliydi ki, buranın sahibi olan Leonardo bile burada olmaktan iğrenmişti. Oysa bu büyük köşk yüzyıllardır karanlık lordların evi, kötülüğün merkezi olmuştu. Şimdiye kadar her zaman lüks içinde olan köşk ise Leonardo'nun eline geçtiğinde tamamen bir bataklığa dönmüştü.

Tam altı yıl önce, Leonardo'nun kaçtığı sene artık resmi lord olmasının zamanı gelmişti. Ailesi burayı Leonardo'ya bıraktığında genç adam burayı istememiş, burayı harika şekilde yöneteceğine inandığı kardeşiyle konuşmuştu. Aphrodite, Leo'nun hayatında tanıdığı en zeki ve en harika insandı. Onun buranın devamlılığını sürdürmesi genç adamın işine gelirdi. Oysa genç kadın buranın abisinde kalmasını istediğini belirtmiş, kendisine yepyeni bir malikane açacağını, buraya her adımını attığında abisini anacağını temenni etmişti.

Şimdi buranın efendisi olan Leo iğrençliğe bakarken yanında homurdanmakla ve ciyaklamakla meşgul olan genç kadına bir bakış attı. Belli ki o da burayı böyle görmeyi beklememişti ve iğrendiği her halinden belliydi. Çoğu büyücüden daha yetenekli olan genç adam asasını sallamasıyla içeriyi lüks bir malikaneye çevirdi. Dışarıdan hala eski yıkıklığında gözükse dahi içerisi bir saraya dönünce bu durumdan memnun olan genç adam yeşil koltuklardan birine çöktü. Tek kaşını kaldırarak Mia'ya dönünce genç kadının haykırışından önce davrandı.

"İznim olmadan buradan çıkamayacağını biliyorsun."
"Buna alıkoymak denir seni lanet olası!"
"İstediğini de M, ben buna sevdiğini kaçırmak diyorum. Nasıl, fikrimi beğendin mi?"

Leonardo oturması için yanını gösterdiğinde çılgına dönen genç kadın ona bir adet tokat patlatmak üzereydi ki kuvvetle sallanan eli havada yakaladı Leo. Bu kadında onu çeken bir şeyler olabilirdi, onun için pek çok şeyi yapabilirdi. Ama asla bir kadından tokat yemezdi. Kavradığı hafif bileği bırakırken dişlerini sıkarak tısladı.

"Bunu. Bir daha. Sakın. Deneme."
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Lourdes Landreaux

avatar

Rp Sevgilisi : Leonardo Laneivera
Mesaj Sayısı : 43
Kayıt tarihi : 14/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Perş. Ağus. 18, 2011 6:20 am

Yılların iyi davranmadığı karanlık köşkün bu hali karşısında hayretler içinde kalan genç kadın dudaklarını büzerek bakındı etrafına. Daha önce de buraya gelmişti, elbette Leonardo ile. Beynini kurcalayan eski hatıralardan kurtulmak istercesine kafasını salladı. Gözlerini hayal kırıklığı ile karşısındaki genç adama çevirdi. Ondan çok şey beklemişti belki de ancak gerçekten istediği tek şey hep yanında kalması olmuştu. Leonardo ise genç kadını hiç bir açıklama yapmadan bırakıp gitmişti. Gözlerini kapatıp yutkundu Lourdes. Yirmi üç yıllık hayatında güvendiği tek kişinin onu bırakıp gitmesi çok kötü bir tecrübe olmuştu onun için.

Köşkün acınası halinin de ötesinde, kötü kokusu genç kadının suratını ekşitmesine sebep oldu. Elleriyle burnunu ve ağzını kapayan Lourdes, Leo'ya döndü tekrar. Asasını çıkaran genç adamın ağzından çıkan sihirli sözcüklerle köşk, en az eski hali kadar lüks halini aldı. Yeşil, deri koltuklardan birine oturan Leonardo'nun yüzünde memnuniyet vardı. Genç kadının memnun olması için lüks bir köşkten çok daha fazlası gerekiyordu o anda. Tam haykırmak için ağzını açmıştı ki Leonardo'nun sözüyle sesi kesildi.

"İznim olmadan buradan çıkamayacağını biliyorsun."
"Buna alıkoymak denir seni lanet olası!"
"İstediğini de M, ben buna sevdiğini kaçırmak diyorum. Nasıl, fikrimi beğendin mi?"

Onu tanıyordu. Ne olursa olsun gitmesine izin vermeyeceğini de biliyordu. Kaşları çatılan genç kadın eliyle alnını ovuşturmaya başladı. Yüzünde alaycı gülümsemesiyle oturması için yanını gösteren Leonardo'ya duyduğu sonsuz nefretin de verdiği güçle, kendini tutamayıp genç adamın suratına bir tokat atmak üzereydi. Kadının ince ve narin bileğini havada yakalayan Leonardo'nun ifadesi ciddileşti. Gözlerinden ateş fışkıran Lourdes ise ağzı açık kalakaldı.

"Bunu. Bir daha. Sakın. Deneme."

Dişlerini sıkarak, adeta bir yılan gibi tıslayan adama bakmaya devam etti Lourdes. Dudaklarının yandığını hissedebiliyordu. Bir kez daha söyledi kendine, onu özlememişti. Genç adamın elinin sıcaklığını teninde hissederken gözlerini yumdu. Derin bir nefes alıp, yutkundu. Bu o değildi. Kafasındaki düşünceleri inkar etmeye çalışsa da kalbi ona engel oluyordu. Burada, karanlık köşkte daha önce yaşadıkları geldi gözünün önüne. Hala Leo'nun tuttuğu ve havada duran eliyle genç adamın suratını kavradı. Kendine engel olamamakla beraber bunu yaptığı için kendinden nefret ediyordu.

"Fikrimi değiştirmeden öp beni. Yoksa senden sonsuza dek nefret ederim"
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Leonardo Laneivera

avatar

Lakap : Lakap mı? Leanardo'ya mı? Hah.
Rp Sevgilisi : Lourdes Mia Landreaux
Mesaj Sayısı : 26
Kayıt tarihi : 17/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Perş. Ağus. 18, 2011 6:40 am

Bakışlardan ateş fışkıran genç adam karşısındaki kadını kırdığını düşünecekti ki, birdenbire Lourdes'in yumuşak dokunuşlarını yanaklarında hissetmesi ile olduğu yerde kalakaldı. Her dokunuş yanaklarından ateşler fışkırtır, genç adamın dayanılmaz derece de düşünmesini engellerken baştan çıkarıcı ses tonuyla Lourdes atıldı.

"Fikrimi değiştirmeden öp beni. Yoksa senden sonsuza dek nefret ederim."

Leonardo'nun tek kelime daha duymaya ihtiyacı yoktu. Genç kadının ondan nefret etmesi onun istediği son şeydi. Hele ki onu öpmek için yanıp kül olur, vücudu git gide sertleşirken bir saniye daha beklemedi. Genç kadını haşince belinden kavrayarak kucağına oturttu. Onun kıvrımlı vücudunu genç adam delicesine arzularken haşince bir arzuyla onun dudaklarına yapıştı.

Dudakları birbirlerine mühürlenirken içindeki ateş Leonardo'yu yakıyordu. Altı sene boyunca o kadar dudak öpmüştü ki, hiçbiri Lou'nun ona yaptığını yapamamıştı. Hiçbiri onu körü körüne kendini bağlayamamış, ona sonsuzluğu tattırmamıştı.

Dudaklarının artık kendisine fazla geldiğini düşünen genç adamın elleri kadının vücudunun her mükemmel noktasını okşuyorken bir saniyeliğine geri çekildi. Lourdes bundan memnun olmayarak yeniden dudaklarını ona bitiştirdiğinde Leonardo ona daha önce hiç söylemediği bir şeyi söylemek istedi. Kelimeler boğazına düğümlenip kalırken elleriyle genç kadının saçını okşuyarak onun kafasını göğsüne dayattı. Genç kadın kendi üzerinde öylece uzanırken onun sıcak nefeslerini göğsünde hisseden Leo, sakince onun bal rengi saçlarını kokladı. Ne kadar da özlemişti...

"Keşke her şey farklı olsaydı diye o kadar çok düşündüm ki. Keşke sana söyleseydim, keşke gitmeseydim, keşke seni de götürseydim... Ama cesaret edemedim Lou. Hayatını değiştirmeni, benim yüzünden bir şeylerden vazgeçmeni ve mutsuz olmanı göze alamazdım. Belki benden nefret ediyorsun.."

Genç adam bir şeyler söyleyemedi. Sıcak gözyaşı damlaları adamın tshirtünü ıslatırken genç kadının düzensiz nefesinden onun ağladığını hissediyordu. Ağlamasını durduracak bir şeyler söylemek için duraladı. Fakat öylece kalakaldı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Lourdes Landreaux

avatar

Rp Sevgilisi : Leonardo Laneivera
Mesaj Sayısı : 43
Kayıt tarihi : 14/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Perş. Ağus. 18, 2011 8:42 am

Ne yaptığını, neden yaptığını bilmiyordu. Dudakları tutkunun ateşiyle yanarken ona daha fazla karşı koyamazdı. Ona olan nefreti su gibi akıp gitmişti bakışları karşısında. Artık inkar etmiyordu, onu çok özlemişti ve kendisinden bile daha fazla seviyordu. Şimdi, yumuşacık teninin üzerinde dolaşan elini geri çekmeyi düşünmemişti bile. Leonardo, genç kadının belini kavradı ve onu kendine çekerek kucağına oturttu. Genç adamın dudaklarını dudaklarına bastırmasıyla gözlerini yumdu. Altı yıl boyunca ondan nefret ettiğini düşünürken, aslında onu ne kadar özlediğini bir kez daha fark etti Mia. Ondan hiç nefret etmemişti, yalnızca onu özlediğini kabullenmek istemiyordu. Ancak geçmiş, çoktan mazide kalmıştı onun için. Dudaklarını her geçen saniye daha çok onunkilere bastırıyor, nefeslerini teninde hissediyordu. Parmaklarını genç adamın saçlarında gezdiriyor ve bundan sonsuz zevk alıyordu.

Dakikalar sonra geri çekilen Leonardo'ya memnuniyetsizlikle baktı ve bir kez daha dudaklarını onunkilere yapıştırdı. Genç adam ise elini Mia'nın saçlarında gezdirerek karşılık verdi ona. Kendini bir kez daha geri çektiğinde genç kadının kafasını göğsüne yasladı. Mia ise sevgilisini ne kadar özlediğini tekrar tekrar fark ediyor, kokusunu içine çekiyordu. Teninin sıcaklığı nefeslerini düzensizleştirirken genç adamın sözleriyle tekrar gerçeğe döndü.

"Keşke her şey farklı olsaydı diye o kadar çok düşündüm ki. Keşke sana söyleseydim, keşke gitmeseydim, keşke seni de götürseydim... Ama cesaret edemedim Lou. Hayatını değiştirmeni, benim yüzünden bir şeylerden vazgeçmeni ve mutsuz olmanı göze alamazdım. Belki benden nefret ediyorsun.."

Leonardo ile uzun bir birliktelikleri olmuştu. Daha önce onun keşke dediğini duyduğunu sanmıyordu ki böyle bir kişilği de yoktu zaten genç adamın. Duydukları karşısında kalakalan genç kadının gözlerinden süzülen yaşlar Leonardo'nun t-shirtünü ıslatıyordu. Lourdes sessiz kalmaya çalışsada sıklaşan nefesleri duyulmayacak gibi değildi. Leo gibi bir adamın keşkeleri olabileceği aklına gelmemişti. Leonardo eliyle Mia'nın gözyaşlarını sildi. Ona ağlamamasını söyleyecek oldu ki Mia önce davrandı.

"Yapma... Bir yanım yapma derken, bir yanım hep seninle kalmak istiyor. Elimde değil, seni istiyorum, hem de çok. Ben olanları geçmişte bırakmayı seçtim, sen de unut artık. Ama eğer bir daha beni bırakıp gidersen Leonardo,-"

Genç adam duyduğu sözler karşısında daha fazla dayanamayıp kadının sözünü kesti.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Leonardo Laneivera

avatar

Lakap : Lakap mı? Leanardo'ya mı? Hah.
Rp Sevgilisi : Lourdes Mia Landreaux
Mesaj Sayısı : 26
Kayıt tarihi : 17/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Perş. Ağus. 18, 2011 9:30 am

"Yapma... Bir yanım yapma derken, bir yanım hep seninle kalmak istiyor. Elimde değil, seni istiyorum, hem de çok. Ben olanları geçmişte bırakmayı seçtim, sen de unut artık. Ama eğer bir daha beni bırakıp gidersen Leonardo,-"

Genç adam kelimelerin ağırlığının altında ezilirken her kelimeyi zihninden teker teker tartıyordu. Mia’nın bu kadar ağır başlı davranması onun kalbine ilaç gibi gelse dahi, zihni buna inatla karşı çıkıyordu. Kendisine şimdi dahi böyle iyi davranabilen birini kırmıştı, onun kalbini paramparça edip ortadan kaybolmuştu. Yapmazdı. Bir daha aynı şeyi asla yapmazdı. Yine de onu yeniden incitme ihtimali olması düşüncesi kendisinden nefret etmesini sağlıyordu. Belki de hiç gelmemeliydi, kadın kendisine yepyeni bir yol seçmişken bunu berbat etmemeliydi. Buna hakkı yoktu.

Parmağını genç kadının yumuşacık dudaklarına bastırarak onun susmasını sağladı. Çünkü o konuştukça param parça oluyor, yeniden gitmek istiyordu. Kendisinden kaçmak için. Yine de biliyordu ne yaparsa yapsın kaçamayacaktı. Şimdi, kollarında bir melek gibi yatan kadının saçlarına gömdü kafasını. Gözlerini kapatırken mırıldandı.

“Asla. Sana söz veriyorum sevgilim, asla.”

Bir süre ikisi de sustular. Sessizlik o kadar huzur vericiydi ki İtalya’da olduğu süre zarfında hiç mutlu bir sessizliği olmamıştı. Bu huzuru yalnızca genç kadının yanında kazanırken, kendisine sıkıca sarılan kadın üzerine gülümsedi Leo. Onu iyice bedenine yapıştırarak onunla olmanın tadını çıkarttı.

Genç kadını o kadar çok istiyordu ki, bedeni taş kesilmişti. Onunla sabahlara kadar beraber olmak, yataktan hiç çıkmamak için deliriyordu. Ama bugün, şu an aralarında bambaşka bir şey vardı. Şehvetin yerini şefkat almıştı. Sevişmek değil, sevmeyi öğrenmekti bugün Leo’nun yapacağı. Bedeni için yaşamayacaktı. Tamam, en azından bugün.

Sesli olarak bir şeyi dile getirmiyor olsa dahi kadının ne istediğini biliyordu adam. Leonardo’nun onu sevdiğini duymayı bekliyordu. Haklıydı da. Bir an hiçlikten ortaya çıkan adam en azından bunu ona borçluydu. Yıllar önce de söylemediği, ne kadına ne kendisine itiraf etmediği o iki kelimeyi dudaklarından çıkarmalıydı. Onu sevdiğini söylemeliydi, ama yapamıyordu. Kelimeler boğazında düğümlenirken ağzını araladı. Bugün kaçıncı kez olduğunu bilmezken yine sessizlik kaldı aralarında yalnızca. Oysa Mia bunu anlamıştı. Doğru ya, o her zaman delikanlıyı anlardı zaten.

“Önce kendin kabullenmelisin. Biliyorsun. İçten söyleyemeyeceğin hiçbir şeyi istemiyorum.”

Kadının sözleri aksini haykırırken kırıldığı o kadar belliydi ki. Sırf o iyi hissetsin diye söylemek istedi adam. Kendisinden sadece iki aptal kelimeyi söyleyemediği için nefret ediyordu. Lou’yu sadece iki kelime için kırdığını düşündükçe deliriyordu. Ama, sonuç kocaman bir sıfırdı.

“Sana önem verdiğimi biliyorsun..”

Genç kadın hıhımladıktan sonra konuşmaya başladığında Leonardo yeniden gözlerini yumdu.

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Lourdes Landreaux

avatar

Rp Sevgilisi : Leonardo Laneivera
Mesaj Sayısı : 43
Kayıt tarihi : 14/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Perş. Ağus. 18, 2011 10:00 am

“Asla. Sana söz veriyorum sevgilim, asla.”

Genç adam parmağını Mia'nın dudaklarına bastırırken, Mia gözlerini yumdu. Sözleri karşısında yüreği ferahlayan genç kadın, kollarıyla Leo'yu sarmalayıp sıkıca sarıldı ona. Hiç bırakmayacakmış gibi. Bu malikane ona daha önce hiç bu kadar güzel görünmemişti. Aşkın da ötesinde şefkat dolu bir sessizlik kapladı her yeri. Mia, gözleri kapalı genç adamın kokusunu içine çekmekle huzur buluyordu. Leonardo'yu tanıdığından beri istediği tek şey vardı, onu sevdiğini söylemesi. Ancak genç adam bunu hep dolaylı yollardan yapmaya çalıştı. Lourdes, en azından bu konuda elindekiyle yetinmeye çalışıp, sessiz kaldı yıllarca. Şimdi ise genç adamın gözlerine istekle bakıyordu. Konuşmaya ihtiyaçları yoktu, Leo'nun onu çok iyi anladığına emindi. Genç adamın boğazında kelimelerin dizili olduğunu biliyordu Mia. Leonardo daha önce hiç kimseye böyle bir şey söylememişti. Onun gibi bir adamdan da bu beklenemezdi zaten. Daha önce birçok kez yaşanan bu an karşısında sessiz kaldı Mia. Leo'dan yalan ve anlık sözler duymak isteyeceği en son şeydi. Ya söylerdi, ya da söylemezdi. Ama eğer söylerse bunu içinden gelerek yapmalıydı.

“Önce kendin kabullenmelisin. Biliyorsun. İçten söyleyemeyeceğin hiçbir şeyi istemiyorum.”

Kalbinin tamamen aksini haykırıyordu kullandığı her kelime. Ondan yalnızca bir şey istemişti. Yaşadığı onca şeyden sonra en azından bu kadarını hak ettiğini düşünürken kırılganlığı giderek büyüyordu. Bazen ondan çok şey beklediğini düşünmüştü, Leo'nun kişiliği göz önünde bulundurulursa bu onun için çok uçuk bir istek olabilirdi elbette. Ancak Lourdes aralarında geçen onca şeyden sonra onun için bu kadarını yapabileceğini ummuştu hep. Gözlerini devirdi.

"Sana önem verdiğimi biliyorsun."

Leonardo'nun sözleri genç kadını bir kez daha hayal kırıklığına uğratırken o sevgilisini rahatlatmak istercesine hıhımladı. Leonardo'yu hep sevecek ama onunla birlikte olduğu sürece de o iki kelimenin hiç söylenmemiş olduğu gerçeğiyle yanacaktı kalbi. Dayanamayıp başını adamın göğsünden kaldırdı ve yavaşça doğruldu. Sabırsızlıkla genç adama çevirdi bakışlarını.

"İki kelime, on üç harf. Senden sadece bunu istiyorum Leo. Yalnızca bu. Ama gerekirse hayatımın sonuna kadar bekleyeceğim."
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Leonardo Laneivera

avatar

Lakap : Lakap mı? Leanardo'ya mı? Hah.
Rp Sevgilisi : Lourdes Mia Landreaux
Mesaj Sayısı : 26
Kayıt tarihi : 17/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Cuma Ağus. 19, 2011 2:12 am

"İki kelime, on üç harf. Senden sadece bunu istiyorum Leo. Yalnızca bu. Ama gerekirse hayatımın sonuna kadar bekleyeceğim."

Genç kadın kafasını kaldırıp bakışlarını Leo’ya dikmişken genç adam ne diyeceğini bilemeden ofladı. İçinden bir ses bunu yapmasını haykırsa da o bunu yapamadığı için kendisine aklından gelen bütün küfürleri saydı. Bu kadar zor muydu? Mia onu affetmişken gerçekten onun dediği gibi iki kelime kıza fazla mıydı?

Aslında nedenini biliyordu Leonardo. O kadar taş kalpli büyütülmüş, sevgiden o kadar uzak kalmıştı ki birini sevmek onun için dağları aşmak gibiydi. Kabullenmek ise… Kabullenmek zordu. Hem de genç adamın hiç düşünmediği kadar.

Dudaklarını Mia’nınkilere yapıştırmak için kafasını eğse de bu sefer Mia ona karşı koydu. Yanağını çevirerek gözlerini pencereden dışarıya diktiğinde ne yapması gerektiğine karar veremeyen Leonardo o an Aphrodite’i yanında o kadar aradı ki. Demeli miydi? Yoksa susmalı mıydı?

“Sana isteyeceğin ve elimden gelen her şeyi verebilirim.”
“Boşuna nefesini harcama. Aynı şeyleri söylemeye başlıyorsun. Hazır olduğun zaman her şey..”

Genç adam sessizlikle kabul ederek kafasını yeniden Leonardo’ya çevirdi. Adamın yanağına bir öpücük kondurduktan sonra kucağından kalkarak kapıya doğru ilerledi. Attığı her yavaş adımda Leo oturduğu koltukta neredeyse yerin dibine inerken, Mia’nın hayal mayal gitmeme iznin var mı dediğini duydu. Kafasıyla onayladığında genç kadın eliyle ona bir öpücük daha kondurup kapıyı kapattığında, Leo onun cisimleneceğini biliyordu. Gözlerini yumarak yerinden kalktığı gibi yumruğunu duvara geçirdi. Parmakları acıyla gerildiğinde ev baştan aşağı titredi. Eşyalar yeri boylarken Leonardo kapıya dönerek dişlerinin arasından fısıldadı.

“Seni seviyorum.. Mia seni seviyorum! Tabii ki de SEVİYORUM, sensiz yaşamak, seni başkasıyla düşünmek o kadar zor ki…"

Sözcükler ağzından çıktığında memnuniyetle sırtını duvara dayayan adamın suratındaki gülümseme uzun sürmedi. Genç kadının gittiğini biliyordu. Evin içinde onu sevdiğini haykırsa, bunu kendi kendine kabul etse dahi, o duymayacaktı. Kalbi kırıktı. Tamir edilmeyecekti belki de.

Kapı birden açıldığında diğer eliyle de yumruğunu duvara geçirmek üzereyken bakışlarını kapıya çevirdi. Asasını ışık hızıyla aldığında kendisine doğru koşturarak gelen genç kadın boynuna atladı. Dudaklarını dudaklarına bastırırken genç adam onu kalçalarından tuttuğu gibi havada döndürdü. Dudakları birbirlerinin altında ezildiği sırada, nefes almak için ayrıldıklarında Lourdes kısık bir sesle adeta fısıldadı.

“Ben de seni seviyorum sevgilim. Biliyordum.. Yapabileceğini. Hep biliyordum.”
“Seni seviyorum, istediğin kadar söyleyebilirim. Yeter ki beni bırakma.”
“Seni seviyorum..”

İkisi gülümseyerek yeniden birbirlerini öperlerken genç adam uzun zamandır olmadığı kadar mutlu hissediyordu kendisini. Yirmi yedi yıldır olmadığı kadar. Uzun bir zamandı değil mi?

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Lourdes Landreaux

avatar

Rp Sevgilisi : Leonardo Laneivera
Mesaj Sayısı : 43
Kayıt tarihi : 14/08/11

Özel
Rp Puanı:
99/100  (99/100)

MesajKonu: Geri: Hello, Again # Devam   Cuma Ağus. 19, 2011 7:58 am

"İki kelime, on üç harf. Senden sadece bunu istiyorum Leo. Yalnızca bu. Ama gerekirse hayatımın sonuna kadar bekleyeceğim."

Genç kadının sözlerinin ardından kararsızca ofladı genç adam. Mia beklentilerini gözler önüne sermiş cevabını bekliyordu. Ya daha önce onlarca kez yaptığı gibi başka kelimeler kullanmayı seçecekti ya da bir kez olsun genç kadına karşı olan hislerini kabullenecek ve bunu dile getirecekti. Hayal kırıklığı ile iç çeken Lourdes ona bakmayı sürdürdü. Gözlerindeki kararsızlığa aldırmamaya çalışsa da ona bunu bile fazla gördüğünü düşünmeye başlamıştı artık. Genç adam, Mia'yı bir kez daha öpmek için eğildiğinde Mia başını çevirerek ona engel oldu. Pencereden dışarı bakan gözlerindeki buğu o an hissettiklerinin dışa vurumuydu.

“Sana isteyeceğin ve elimden gelen her şeyi verebilirim.”
“Boşuna nefesini harcama. Aynı şeyleri söylemeye başlıyorsun. Hazır olduğun zaman her şey..”

Genç adamın sözlerinin ardından kendini bir hiç gibi hissetmeye başlamıştı. Hissettiği onca şeye rağmen sessizliği tercih etti yine. Genç adamın yanağına bir öpücük kondurduktan sonra kucağından kalkarak kapıya doğru ilerledi. 'Gitmeme izin var mı?' diye fısıldadı, kendisinin bile zor duyduğu sesiyle. Hiç olmadığı kadar güçsüz hissediyordu. Leonardo'nun onu başıyla onayladığını gördüğünde arkasını dönüp eliyle ona bir öpücük gönderdi. Kapıyı aralarken taş kesilen kalbi artık atmayı bırakmıştı sanki.

Arkasından kapattığı kapının kolundan çekti elini yavaşça. Bir kaç adım yürüdükten sonra derin bir nefes aldı. Cisimlenmeden önce en azından bir dakika durup kendine gelmeye ihtiyacı vardı genç kadının. Elleriyle suratını kapattı, nefes alması giderek güçleşiyordu. İçeriden gelen sesle irkildi. Leonardo'nun içeride ne yaptığını bilmiyordu ve bu o anda isteyeceği son şeydi. Yutkundu ve sesleri dinlemeye devam etti.

“Seni seviyorum.. Mia seni seviyorum! Tabii ki de SEVİYORUM, sensiz yaşamak, seni başkasıyla düşünmek o kadar zor ki…"

Leonardo fısıldasa bile zaten kulakları bu sözleri arayan Lourdes çok net duymuştu her şeyi. Heyecanla kapıya yöneldi yine. Aniden açılan kapı karşısında şaşıran Leonardo ile göz göze geldi. Suratında en sahici gülümsemesiyle koştu ona doğru. Hissettiği huzur paha biçilemezdi. Genç adam kalçalarından tutup onu havada döndürürken, Mia dudaklarını onunkilere bastırdı. Kalbinin sesleri metrelerce uzaktan duyulabilecek kadar yükselmişken o var gücüyle sarıldı sevgilisinin boynuna. Nefes nefese kalıp, ayrıldıklarında Mia fısıldadı.

“Ben de seni seviyorum sevgilim. Biliyordum.. Yapabileceğini. Hep biliyordum.”
“Seni seviyorum, istediğin kadar söyleyebilirim. Yeter ki beni bırakma.”
“Seni seviyorum..”

Genç kadının suratına yayılan gülümseme hayatında ilk defa bu kadar sahiciydi. Yıllar sonra geri dönen sevgilisinin ağzından duyduğu iki kelime kalbine su serpmiş, içinde yanan yangınları söndürmüştü. Huzurlu bir sessizlik malikaneyi kaplarken ikisi de gülümseyerek yeniden öptüler birbirlerini. Tıpkı Karanlık Köşk gibi ilk defa bu kadar aşk ve şefkat dolu bir gün yaşıyorlardı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
Hello, Again # Devam
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Whisper of Death RPG :: Karanlık Bölge :: Karanlık Köşk-
Buraya geçin: